16.12.2014 11:43

Slegið í gler


969. Rakst á hana þessa uppi í skáp á Aðalgötunni í haust, en hef því miður ekki minnstu hugmynd um hver tók hana. Lýsi því hér með eftir viðkomandi. Hún er mjög sennilega frá árabilinu 1976-77 eða 79-83, því þá átti ég þessi bláu djammjakkaföt með vesti og alles, og þá vorum við að spila saman þessir þrír. Við höfðum yfirleitt með okkur flöskusettið ef verið var að spila á einhverju þorrablótinu eða þess konar samkomu því eins og eitt ókeypis aukaskemmtiatriði var undantekningalaust vel þegið af skemmtinefndunum. Svo kom það stöku sinnum fyrir að aðrar flöskur slæddust með sem var þá ekki spilað á, heldur er miklu nær lagi að segja að þær hafi spilað með okkkur. Myndin er því miður orðin all nokkuð máð og segja má að áferðin á henni hafi svolítið orðið samferða þeim sem hún er af, því enginn okkar er lengur með dökkt og mikið hár svo dæmi sé tekið.

13.12.2014 08:30

Og enn koma jólin með öllum sínum fylgifiskum og kvillum


 

968. Það var seinustu viku í septembermánuði þetta árið að ég sá fyrstu jólaseríurnar þar sem þær voru komnar upp á girðingu og út í glugga við Álfhólsveginn í Kópavogi.

"Það á aldeilis að taka jólin snemma hjá þessum jólabörnum" hugsaði ég með mér.


Jólin eru vissulega tími gleði og samverustunda eða eiga alla vega að vera það, líka ljóss og friðar, óteljandi pakka undir ofhlöðnu jólatrénu og svo kýlum við vömbina út af hrokafullum diskum af jólakjöti ásamt viðeigandi meðlæti, malti og appelsíni plús ábót og kemur auðvitað brauðterta, ís og ávextir á eftir.

Og svo allt nammið maður, vááááá, - gaman, gaman!

Æðislegur tími, sérstaklega ef við horfum á jólin í gegn um þá gerð af "Disneygleraugum" sem gjarnan eru notuð til að glimmergera þessa síðustu daga ársins og fáeina til viðbótar fram á það næsta.

 


 

Jólin kosta þjóðina átta milljarða króna í ár fyrir utan vask ef spá Rannsóknarseturs verslunarinnar gengur eftir. Átta milljarðar samsvara því að hvert mannsbarn eyði um þrjátíuþúsund krónum í jólin og eru þá allir taldir, ómálga börn sem elliær gamalmenni.

Það segir manni að þeir sem raunverulega borga jólin þurfi að punga út talsvert meira fé.

Finna má spurninuna víða á netinu og svör við henni sem eru allt frá engu og upp í hálfa milljón eða svo. Margir nefna 100 til 300 þúsund.




Jólin eru líka íþyngjandi fyrir marga, því þau eru oft tími kvíða og þunglyndis, jafnvel örvæntingar og drungalegra hugsana. Neysluhyggjan er alls ráðandi og það er mikill þrýstingur á margan manninn sem bæði stenst hann illa og á svo enn erfiðara með að standa undir afleiðingunum.

Á jólunum skerpast líka andstæður fólksins í landinu eða hinna tveggja þjóða sem í því búa. Þeir fátæku verða þá ennþá fátækari, þeir einstæðu verða aldrei einstæðari og það er umhugsunarvert að það hringja aldrei fleiri í 1717 hjálparsíma Rauða krossins en einmitt á jólunum.

Eftir áramótin koma svo jólatimburmennirnir með auknum fjárhagserfiðleikum vegna óhófsins og metingsins þegar innistæðulaus glansmyndin fellur saman með brothljóðum.

 

Það er ekki laust við að maður veri bæði reiður og leiður þegar greinarkorn síðan í desember á síðasta ári dúkkar upp á skjáinn.

Kíkið endilega á: http://bleikt.pressan.is/lesa/jolakvidi-mun-ekki-geta-gefid-bornum-minum-neitt-a-adfangadag/ og lesið alla greinina.

Eru jólin kannski farin að "úrkynjast" svolítið?

 


 

Sérvalinn hópur smekkmanna hefur útnefnt jólagjöf ársins í ár sem er "nytjalist" og verður hugmyndin að teljast mikið og gott afturhvarf til raunveruleikans frá t.d. árinu 2011 þegar spjaldtölva var það sem hlaut tilnefninguna og aðeins voru liðin þrjú ár frá hruni.

Það var líka eftir því tekið að þá sat Eva Dögg Sigurgeirsdóttir markaðsráðgjafi í dómnefndinni, en hún er sambýliskona Bjarna Ákasonar eiganda Epli.is sem selur einmitt Apple-spjaldtölvur. Skrýtin tilviljun það. Líklega hafa sérfræðingarnir sem hafa vit fyrir þeim sem minna vita um hvað er mest "inn" þá stundina, lært sína lexíu af fjölmiðlaumfjölluninni sem varð í kjölfarið af því óheppilega vali og vilja bæta ímynd sína og ráð.

Bara gott um það að segja.

 


 

"Verið velkomin á jólahlaðborð og jólabrunch 2014 á Grand Hótel Reykjavík. Við tjöldum öllu til svo þið getið átt góða stund saman í aðdraganda jólanna, hvort sem það er með vinunum, vinnufélögunum eða fjölskyldunni.

Jólahlaðborðin fara fram í glæsilega skreyttum veislusölum og geta gestir valið á milli þess að hlýða á ljúfa tóna Bjarna Ara eða Helga Björns í syngjandi sveiflu".

Þannig auglýsir Grand Hótel. Verðið er kr. 9.900 föstudaga og laugardaga, en aðeins kr. 8.900 sunnudaga.

JÓLAHLAÐBORÐ í Perlunni er á 9.500 kr., 9.200 í Bláa Lóninu, 7.900 á Fjörukránni, 8.600 á Hótel Geysi og svo mætti lengi telja.

 


 

Jólatónleikar eru fyrir löngu orðnir órjúfanlegur hluti af aðdraganda jólanna og margir slíkir eru í boði um land allt. Þeir umfangsmestu þó hér á Reykjavíkursvæðinu sem eðlilegt er, því á suðvesturhorninu er jú stærsti kaupendamarkaðurinn.

Það er þó að öllum líkindum ekki hvorki andi jólanna eða köllun tónleikahaldara vegna fæðingarhátíðar frelsarans sem er hvatinn af þeim, heldur að sjálgsögðu aðeins vonin um beinharða peninga og skyndigróða.

 

Okkar ástsæli söngvari Pálmi Gunnarsson stendur fyrir tónleikunum "Gleði og friðarjól" í

Eldborgarsal Hörpu, og svo verða þeir auðvitað líka norðan heiða í núverandi heimabæ söngvarans Akureyri.

Nánast uppselt er í Hörpuna sem tekur 1.600 - 1.800 manns í sæti og ekki er ólíklegt að svipað sé uppi í Hofi sem tekur 510 manns. Ef ég reikna nokkurn vegin rétt þá ætti umræddur Pálmi að geta gert sér vonir um að selja miða fyrir u.þ.b. 28 millur.

 

Björgvin Halldórsson hugsar þó stærra því hann heldur sína "Jólagesti" í Laugardalshöllinni sem tekur um 2.800 manns í sæti ef mínar upplýsingar eru réttar. Miðaverð er breytilegt eftir svæðum eða allt frá 6.990 og upp í kr. 12.990. Hann auglýsir að uppselt sé á tónleikana, en hefur bætt við aukatónleikum sem er líka að verða uppselt á.

Ef við margföldum 2.800 manns sinnum tvennir tónleikar sem gera þá 5.600 manns, sinnum meðalverð miða sem er þá kr. 9.990, fáum við út kr. 55.944.000. Auðvitað er gríðarlegur kostnaður því samfara að halda tónleika af slíkri stærðargráðu sem "Jólagestir Björgvins" eru, en 56 millur er samt dágóð innkoma á einum degi.

Ég vil auðvitað taka það fram að reikningsaðferðin er ekki mjög nákvæm, en niðurstöðurnar hljóta samt að gefa sterka vísbendingu um jólatónleikabransann.

 

Þá eru ótaldir þeir Bubbi, Páll Rósinkrans og Margrét Eir, Sigríður Torlacius og Sigurður Guðmundsson, Stefán Hilmars, Jón Jónsson, Hátíð í bæ með þeim Helgu Möller, Guðrúnu Gunnars, Ragga Bjarna o.fl., Sætabrauðsdrengirnir, Borgardætur, KK og Ellen, Páll Óskar og Monika, jólatónleikar Symfó og einnig stormaði sveitamaðurinn Geimundur stjörnum prýddur inn á hinn Reykvíska jóla og sveiflumarkað í ár og svo mætti næstum því endalaust telja.

 


 

Eitt sagði mér þjónn sem starfaði í Naustinu sáluga að undantekningalítið hefði verið tap á rekstrinum ellefu mánuði ársins eftir að Kalli í Pelsinum keypti húsið, en þá hefði húsaleigan margfaldast. Svo hefði dæmið snúist við í desember, því jólahlaðborðin hefðu þá náð að snúa tapinu í gróða á ársgrundvelli þær þrjár vikur sem boðið hefði verið upp á þau.

 

Höfundur óskalags þjóðarinnar Bjartmar Guðlaugsson samdi jólabrag árið 1987 og komst jafn ágætlega að orði eins og við var að búast frá þeim orðheppna manni.

 

Þá desembernóttin leggst yfir daginn, með drunga og birtu í bland.

Og mannfólkið hræðist öll ógreiddu gjöldin, og allt er að sigla í strand.

Þá nauðungaruppboðin blómstra á ný, því eitthvað er alls staðar að.

En eitt er svo skrýtið við allt þetta basl, að Jesú bað ekki um það.

 

Þá velklæddir víxlarar musterin fylla, af fánýtu glingri og drasli.

Og mennirnir lenda á júrókard bömmer, svo nýjárið byrjar með basil.

Þá pabbarnir stressast en rukkarar hressast, því eitthvað er alls staðar að.

En eitt er svo skrýtið við allt þetta basl, að Jesú bað ekki um það.

 

Og leikfangahillurnar fyllast af morðóðum geimverum gerðum úr plasti.

Þar Svarthöfði, Skelector, He-man og Sira, sprengdu upp fjárhús úr basti.

Þá krakkarnir stressast og heildsalar hressast, því eitthvað er alls staðar að.

En eitt er svo skrýtið við allt þetta basl, að Jesú bað ekki um það.

-



05.12.2014 12:20

Tvenn tímamót

967. Þann 14. nóvember s.l. var þess minnst að fimmtíu ár voru liðin síðan bókasafnið á Siglufirði flutti inn í núverandi húsnæði og af því tilefni var verið sett upp sýning á munum úr sögu Karlakórsins Vísis. Þar hittist væði vel og skemmtilega á, en ekki er þó víst að allir átti sig á því að Karlakórinn Vísir var formlega stofnaður árið 1924 og er því níutíu ára í ár.

Þarna er því í raun verið að minnast tveggja stórafmæla.




Um bókasafnið

Það mun hafa verið þ. 11. febrúar árið 1911 að sr. Bjarni Þorsteinsson lagði til á sveitastjórnarfundi að stofnað yrði lestrarfélag og vísir lagður að bókasafni í þorpinu. Það var samþykkt og fundurinn kaus sr. Bjarna, Jón Guðmundsson verslunarstjóra og Sigurð H. Sigurðsson kaupmann í sérstaka undirbúningsnefnd. Erfitt reyndist að afla fjár til bókakaupa, en 70 kr. styrkur mun hafa fengist úr landssjóði, kr. 150 úr hreppssjóði og kr. 25 úr sýslusjóði árið 1913 til verksins. Fyrstu bækurnar munu þó ekki hafa verið keyptar fyrr en árið 1915 og ári síðar komu þær tilbúnar frá bókbindara. Safnið taldi þá u.þ.b. 100 bindi og var komið fyrir í barnaskólahúsinu og skyldu útlán hefjast þ. 20. febrúar það ár. Þrátt fyrir að safnið væri ekki stórt í sniðum þótti átæða til að ráða sérstakann bókavörð og var Hannes Jónasson bóksali valinn til starfans, en hann var gagnfræðingur útskrifaður frá Möðruvallaskóla og að sögn ákaflega vel lesinn maður. Árið 1920 var lestrarfélaginu slitið og bærinn eignaðist safnið. Vegna plássleysis í barnaskólanum, m.a. vegna gríðarlega mikillar fjölgunar nemenda í ört stækkandi bæ, flutti bókavörðurinn Hannes Jónasson safnið heim til sín, en hann hafði þá nýverið byggt sér stórt hús við Norðurgötu númer 9. Þar var það til húsa fram til ársins 1925, en fékk þá inni í herbergi í Íslandsfélagshúsinu að Eyrargötu 5, en það var þá í eigu bindindisfélaganna í bænum. 1934 var safnið flutt á kirkjuloftið og var þar til húsa þar til það var flutt að Aðalgötu 25 um haustið 1937. Árið 1938 hljóp á snærið hjá siglfirskum bókaormum þegar bæjarstjórnin samþykkti að kaupa safn Guðmundar Davíðssonar á Hraunum, en það taldi alls 5.300 bækur og kaupverðið mun hafa verið 5.500 sem voru hreint ekki svo litlir peningar á þá daga. Árið 1939 varð að flytja safnið aftur, sennilega vegna plássleysis og nú var því komið fyrir í nýbyggðu húsi að Eyrargötu 3.

Eftir að síðari heimstyrjöldin hófst og með vaxandi dýrtíð var fyrst farið að taka gjald fyrir útlán á bókum safnsins. Árið 1944 var fyrst farið að ræða um byggingu ráðhúss á núverandi stað og var þá bókasafninu strax ætluð heil hæð. Aðdragandinn að því varð þó lengri en í fyrstu var ætlað og 1947 flutti safnið aftur í Aðalgötu 25. Í júní 1954 fékk bókasafnsstjórnin tilboð um að selja eða skipta út nokkrum gömlum guðsorðabókum og þar á meðal fyrstu útgáfu Passíusálmanna. Safnstjórnin þáverandi tó sé góðan tíma til athugunar málsins, sennilega m.a. vegna mjög þröngra fjárráða safnisins á þeim tíma, en til allrar hamingju var tilboði þessu hafnað.

Framkvæmdir við núverandi húsnæði hófust í ágústmánuði 1961 og safnið flutti þar inn 1964.




Um karlakórinn Vísi.

Aðalhvatamaður að stofnun Vísis og fyrsti stjórnandi hét Halldór Hávarðarson ættaður frá Bolungarvík. Undir hans stjórn hófu 24 menn að æfa saman raddaðan söng og kom sönghópurinn fyrst fram á söngskemmtun í barnaskólanum milli jóla og nýárs árið 1923 og á gamlárskvöld söng hann af svölum húss Helga Hafliðasonar við mikinn fögnuð bæjarbúa sem hylltu söngmennina ákaft. Eftir áramótin var farið að ræða stofnun kórs af meiri alvöru og var í framhaldinu kosin nefnd til að setja hinu nýja söngfélagi lög. Telst stofndagur hans vera 22. jan. 1924.

Því miður andaðist Halldór Hávarðason um vorið 1924 en Tryggvi Kristinsson kirkjuorgelleikari tók þá við söngstjórninni og annaðist hana allt til ársins 1929 þegar Þormóður Eyjólfsson tók við af honum.

Þormóður stjórnaði kórnum í 23 ár af miklum dugnaði og óhætt er að segja að hann hafi eflt hann og bætt með öllum tiltækum ráðum. Hann leitaðu m.a. upp góða söngmenn í öðrum héruðum eða jafnvel landshlutum og fékk þá til að flytjast til Siglufjarðar og syngja með kórnum. Góð dæmi um það eru m.a. Björn Frímans og Daníel Þórhalls. Þá fékk hann bróður sinn Sigurð Birkis söngkennara til koma til Siglufjarðar um tíma til að þjálfa kórfélaga. Sigurður Birkis mun vera fyrsti einsöngvari sem söng með karlakórnum Vísi. Óhætt er að segja að undir stjórn og leiðsögn þeirra bræðra hafi kórinn átt glæstan feril um langt árabil og verður þeim seint fullþakkað fyrir framlag sitt til siglfirskrar tónlistariðkunar.

Þormóður lét af kórstjórn árið 1954 þá sjötugur að aldri en við tók Haukur Guðlaugsson sem síðar varð söngmálastjóri kirkjunnar. Hans naut þó stutt við því Haukur fór erlendis til framhaldsnáms 1955 og eftir það varð talsverð lægð í starfseminni því ekki tókst að fá fastan söngstjóra. Vísir kom þó nokkrum sinnum opinberlega fram m.a. undir stjórn Pás Erlendssonar, Sigursveins D. Kristinssonar og Róberts A. Ottóssonar, en óhætt er a ð segja að lítið hafi gerst þar til Gerhard Schmidt var ráðinn söngstjóri árið 1964, en hann hafði þá áður tekið við stjórn lúðrasveitarinnar og sinnt tónlistarkennslu í bænum. Hófst þá kórinn aftur til vegs og virðingar og átti eftir það sinn annan glæsta feril sem stóð yfir í u.þ.b. áratug.

Eftir að hann fluttist aftur til Þýskalands 1975 hefur kórinn ekki starfað reglulega, en komið þó nokkrum sinnum fram undir stjórn Elíasar Þorvaldssonar. Það mun hafa verið árið 1980 sem síðasta stjórn kórsins var formlega kosin á aðalfundi, en mér er ekki kunnugt um að hann hafi í sjálfu sér verið leystur upp. - Enn er því von.

-

Það væri full ástæða fyrir einhvern og/eða einhverja framtakssama aðila að taka saman þau gögn sem til eru og eiga viðtöl við fyrrum kórfélaga í því skyni að rita sögu kórsins sem er bæði mikil og merk.

-

Sjá hreint frábært myndband frá Guðjóni Björnssyni: https://www.youtube.com/watch?v=dqvxqOYp71g

-

Heimildir: Siglufjörður 1818-1918-1988, Siglfirskur annáll, mbl.is, Siglfirðingur, Mjölnir, Einherji, Neisti, Ljósmyndasafn Siglufjarðar, siglo.is

25.11.2014 10:22

Gaggó vest og endalokin nálgast



966. Eins og sést, eins og sést, eins og sést

þá er ég alinn upp í Gaggó-Vest.

Gaggó gaf mér allt sem reyndist svo best.

 

Þessar línur Ólafs Hauks Símonarsonar við lag Gunnars Þórðarsonar segja alveg heilan helling og ennþá meira svona mörgum árum síðar þegar horft er til baka.

En ég ætla ekki að missa mig í einhverja óendanlega tilfinningasemi eina ferðina enn þó svo að hugurinn leiti til löngu liðinna ára, heldur hafa upp svolitlar vangaveltur um húsið, stofnunina, söguna og jarðveginn. Húsið var teiknað af húsameistara ríkisins Guðjóni Samúelssyni og reist á árabilinu 1951 - 1957, en þá var það tekið í notkun. Gagnfræðaskóli Siglufjarðar var þó upphaflega settur á stofn árið 1934, en var starfræktur fyrstu 23 árin á kirkjuloftinu þar sem nú er safnaðarheimilið.

Ég vil benda fróðleiksfúsum um G.S. á mjög góða grein eftir Jónas Ragnarsson sem finna má á siglo.is slóðin þangað er: http://old.sksiglo.is/is/news/mmm/

 

Bjallan glymur gróft er hennar mál.
Gaggó-Vest hefur enga tildursál.
Eins og sést, eins og sést, eins og sést
þá er ég alinn upp í Gaggó-Vest.

 

En af hverju er ég að nefna gamla skólann okkar Gaggó vest?

Veit ekki alveg, - og þó.

Líklega finn ég öðrum þræði einhverja samsvörun eða til samkenndar við persónurnar í textanum við þetta frábæra lag sem nú er reyndar að skora nokkuð hátt í þáttunum "Óskalögum Þjóðarinnar" sem við könnumst við úr sjónvarpinu um þessar mundir.

Hins vegar eru það vissulega gild rök að skólahúsið er staðsett undir fjallsrótum Hafnarfjalls og því í vestari hluta bæjarins, en barnaskólahúsið niðri á eyrinni mun austar. Þess utan ef við horfum til sameiningar sveitafélaganna á utanverðum Tröllaskaga, hefur Siglufjörður stundum verið kallaður vesturbærinn og Ólafsfjörður austurbærinn.

Gaggó-vest nafngiftin ætti því þess vegna að geta gengið upp í a.m.k. þrennum skilningi.

 

Þ. 19. okt 1934 birtist eftirfarandi grein í Einherja um hinn nýja skóla.

Hinn nýi Gagnfræðaskóli Siglufjarðar var settur s.l. laugardag í skólastofum þeim, er honum eru ætlaðar á kirkjuloftinu. Athöfnin byrjaði með ræðu formanns skólanefndar, frú Guðrúnar Björnsdóttur, minntist hún stofnunar unglingaskóla er hér hefur starfað

síðan 1910, nefndi fyrstu nemendur þess skóla, skýrði frá aðdraganda að því, að gagnfræðaskóli var settur hér á stofn og tildrögum til þess að skólanum var valið það húsnæði er hann nú á að hafa. Þá flutti skólastjóri gagnfræðaskólans, Jón Jónsson frá Völlum, snjalla ræðu og kom víða við. Minntist hann þess, meðal annars, að skólar ættu ekki eingöngu að þroska heila og skynsemi heldur ættu þeir einnig, og engu síður, að þroska mannúð, samúð og kærleika hjá nemendunum. Bæjarfógeti G. Hannesson flutti einnig ræðu við þetta tækifæri og bæjarfulltrúi Andrés Hafliðason, minntist 25 ára starfsafmælis frú Guðrúnar Björnsdóttur í þarfir siglfirzkra skólamála. Skólastofur þær, er gagnfræðaskólinn hefir til umráða eru hinar prýðilegustu, rúmgóðar og hlýlegar. Stórir gluggar vita móti suðri er gefa ágæta birtu. Gangur er rúmgóður, stólar og borð vandað og af nýustu gerð. Allt er nýtt, allt er hreint og óskaddað, kemur nú til kasta nemenda að hafa góða umgengni og gat skólastjóri þess í ræðu sinni. Hinir fyrstu nemendur setja svip sinn á skólann, skapa skólabrag og hafa því mikla ábyrgð. Hins bezta er að vænta af þessum fyrstu nemendum. Þeir eru mannvænlegir áhugasamir unglingar, er munu skilja sitt hlutverk og hvers er krafist af þeim í þessu efni. Fastir kennarar við skólann eru þeir Jón Jónsson frá Völlum, skólastjóri, og Jón Kristgeirsson. Auk þess stundakennarar. Margar hlýar hugsanir og árnaðaróskir fylgja þessum nýja gagnfræðaskóla, er hann tekur til starfa í fyrsta sinn.

Því miður er greinarhöfunds ekki getið.



Auglýsing sem birtist í Siglfirðing í ágúst 1934


Kennarahræin eru kuldaleg í framan

kannski þykir þeim hreint ekki gaman

að vakna í bítið í vetrarhríð

til að vitka draugfúlan æskulíð.


Bekkjastofur fyllast af bleikum fésum

Finnum og Jónum og Siggum og Drésum

handalögmál og hefðbundin læti

hundskisti til að fá ykkur sæti.

 

Segðu mér hvaða ár hengdu þeir Krist?
Í hvaða bandi spilar Frans þessi Liszt?
Einn týndi bókinni, annar gleymdi að lesa.
Af hverju kallar hann okkur lúsablesa?

 

o.s.frv.

 

Alveg eru þetta óborganlegar línur enn og aftur.

En hvað svo? Hvað verður um þetta svipmikla hús?

Í einni af fjölmörgum ferðum mínum á heimaslóðir sagði mér maður að einhverjir spegúlantar hefðu komið að sunnan og kveðið upp þann dóm að húsið þyrfti orðið verulegra endurbóta við og vafasamt væri að slíkt væri réttlætanlegt þar sem not fyrir það væru ekki fyrirsjáanleg eins og staðan væri. Þess vegna gæti það komið til skoðunar hvort ekki væri heppilegast að brjóta það niður.

Mörgum hugnast eflaust slík örlög skólans vægast sagt illa og ég fyrir mitt leyti leyfi mér að efast um að ástand hússins sé svo slæmt. Sérstaklega ef horft er til ört hækkandi fasteignaverðs og fyrirsjáanlegs húsnæðisskorts á Siglufirði.

Ég á meira að segja erfitt með að trúa því að nokkur maður hafi látið annað eins frá sér fara og þætti mér fróðlegt væri að vita hvort svo er í alvörunni.

En látum nú þessari umfjöllun um Gaggó-vest lokið að sinni og setjum endapunkt við þessa þrílógíu að sinni, a.m.k. hér á síðunni, enda þykir eflaust mörgum nóg komið.

17.11.2014 23:48

Gaggó vest og hugurinn reikar til liðinna ára


965. Gamla skólahúsið sem stendur við Hlíðarveginn er nú orðið ákaflega dapurlegt og tómlegt að sjá. Það er eins og minnismerki í dulmögnuðum glæsileika sínum um löngu liðna daga. Um óteljandi stundir, sumar minnisstæðar, aðrar hálfgleymdar en er þó ennþá hægt að bjarga fyrir horn, draga fram í núið og rifja upp með góðum vilja og jákvæðu hugarfari. Góða daga þó okkur fyndist það alls ekki alltaf þá.

Þegar ég á leið fram hjá því skynja ég vel hina yfirþyrmandi og þrúgandi þögn sem hlýtur að umlykja allt innan dyra. Og ef ég á leið fram hjá því eftir að skyggja tekur horfi ég stundum upp í dimmuna í gluggunum, en þeir horfa þá bara á mig á móti eins og brostin augu með ísköldu tómlæti í einhverri undarlegri ofurkyrrð.

Einhvern vegin svo kaldir, tómir og holir að það er eins og það sé ekkert lengur þarna fyrir innan og svo er líka eins og þeir séu líka fullir af eftirsjá.

Einsemd hússins verður næstum því áþreifanleg.

 

Raddir kennaranna eru þagnaðar, viskan og viljinn til að búa okkur sem áttum að erfa landið undir framtíðina eru ekki lengur til staðar, ekki á þessum stað. Sömuleiðis kliðurinn í nemendunum á leið til stofu og auðvitað öll ærslin á göngunum í frímínútunum. En samt finnst mér ég ennþá heyra dauft bergmál frá æskuárunum og finna ofurlítinn tóbakskeim við útidyrnar þar sem sum okkar stóðu úti í hvaða veðri sem var og smókuðu sig. Fyrirmyndir óharðnaðra unglinga voru þá rétt eins og nú voru bæði margar og margs konar. Já sum okkar fengu jafnvel sígarettur út á krít í Lillusjoppu og borguðu þegar einhver peningur var til, fengu svo strax skrifað aftur þrátt fyrir að vera bara fimmtán ára og engum fannst neitt óeðlilegt við það. Fáeinum árum áður var ég líka stundum sendur niður í kaupfélag til að kaupa þrjár, stundum fjórar sígarettur í lausu. Þá var ég bara tólf ára og engum fannst það neitt óeðlilegt heldur.

 

Já og kennararnir, - þvílíkur hópur af heiðursmönnum. Jóhann skólastjóri, Hafliði, Guðbrandur, Palli, Hinni og fleiri og fleiri, svo komu þau Gunnar Rafn og Ína og ennþá fleiri eftir að skólagöngu okkar lauk á Hlíðarveginum og aðrir skólar tóku við hinu innra og andlega uppbyggingarstarfi, nú eða þá skóli lífsins.

Orð dagsins eru söknuður og eftirsjá.


12.11.2014 01:20

Gaggó vest og hittingur í vændum



964. Það er búið að stofna facebook síðu til að halda utan um væntanlegt árgangsmót okkar "krakkanna" frá Sigló sem erum fædd rigningarárið mikla 1955 og áttum samleið í svo mörg ár. Ótalmörg ár sem ætluðu engan enda að taka fannst okkur þá, því á þeim árum var tíminn svo miklu lengur að líða en hann er í dag.

Allt of mörg ár eru liðin síðan þá og þau liðu allt of hratt, finnst okkur sennilega öllum í dag.

Við áttum samleið gegn um súrt og sætt, upplifðum auðvitað bæði góða daga og slæma, því tilveran fer jú í svona upp og niðursveiflu rétt eins og hún hefur alltaf gert þar sem annars staðar. Við þurftum að þola hvort annað á stundum og komumst kannski misjafnlega vel frá því, eða gleðjast með hvort öðru þegar allt var gott og allir voru skemmtilegir.

En þegar árin eru orðin svo mörg sem raunin er, uppgötvum við smátt og smátt verðmætin sem liggja í þessum löngu liðna tíma. Ljúfsárar minningar, barnalegir brestir, væntingar, vonbrigði, gremja, eftirsjá, sorg, gleði, góðvild, stríðni og svo kom gelgjan...

Allt þetta og svo miklu meira til.

Smávægilegir atburðir sem engu máli skiptu þegar þeir gerðust, verða í hugum okkar eins og eitthvað sem olli straumhvörfum og mun lifa í það minnsta jafn lengi og við.

Mannstu þegar við.. o.s.frv. Þannig verður þetta einhvern vegin orðað, bros munu þá færast yfir andlitin, hjartað slær í það minnsta eitt aukaslag, það sléttast úr hrukkunum og hárið fer næstum því aftur að vaxa.

Við munum á einu andartaki yngjast um hartnær hálfa öld.

30.10.2014 22:02

Selaveisla 2014


963. Þá er komið að því enn eitt árið og til viðbótar öllum hinum sem á undan eru gengin, en næstkomandi laugardag verður haldin hin árlega Selaveisla í Haukahúsinu þar sem ég ætla að mæta eins og undanfarin hartnær 20 ár. Skýringin á nærveru minni er ekki sú að á mig leiti hungur þegar ég heyri minnst á sel og selaafurðir þrátt fyrir að kræsingarnar líti glæsilega út, heldur er komin hefð á að ég standi þarna á palli við hljómborð ýmist einn eða við annan mann frá því laust fyrir síðustu aldamót og leiki bæði gömlu og nýju dansana fyrir fótafima. Í ár verður það poppgúrúinn Axel Einarsson sem ætlar að standa þarna með mér, en Axel var á sínum tíma í hljómsveitum eins og Icecross, Tilveru, Deildarbungubræðrum, Haukum o.fl., en hann samdi líka lagið góðkunna "Hjálpum þeim" sem Jóhann G. Jóhannsson gerði texann við.




Að þessari samkomu standa annars núverandi og fyrrverandi eyjabændur úr Breiðafirðinum ásamt afkomendum sínum, en allt hráefni sem notað er til matargerðarinnar kemur frá Breiðafjarðareyjunum eða upp úr sjónum í kring um þær. Selur er fyrirferðamestur á matseðlinum, en þar má einnig finna hval, fugl, fisk og lamb.




Þrátt fyrir að félagsskapur eyjabænda sé skrifaður fyrir uppákomunni, er það er Guðmundur Ragnarsson fyrrverandi landsliðskokkur með meiru sem er maðurinn á bak við herlegheitin.




Það er að sjálfsögðu ekki sama hvernig fóðrið er framreitt, en Gummi er listakokkur og kann að gera veislumat úr öllu því hráefni sem hann kemur höndum yfir.




Hann hefur rekið eldhúsið í myndveri Latabæjar undanfarin ár auk þess að fylgja Saga-film í allar veigameiri kvikmyndatökur sem það fyrirtæki hefur komið að um árabil. Hann hefur því m.a. eldað fyrir James Bond við Jökulsárlón og Löru Croft upp á Vatnajökli svo eitthvað sé nefnt, en auk þessa tekur hann að sér að sjá um veislur af öllum stærðum og gerðum. Guðmundur er sonur Ragnars Guðmundssonar eiganda veitingastaðarins Lauga-ás.




Að þessu sögðu er tímabært að skella vinnugallanum niður í tösku ásamt nesti og "gömlum" skóm, því á morgun er meiningin að skella sér norður á Sigló.


26.10.2014 04:38

Afmælistónleikar Þorvaldur Halldórsson - Á sjó - 70 ára

Myndin var tekin á æfingu fyrir Bítlatónleika sem haldnir voru á Kaffi Rauðku á Síldarævintýrinu 2013.

 

962. Og af því tilefni ætlar hann að halda afmælistónleika í Grafarvogskirkju

miðvikudagskvöldið 29. október kl. 20.30

Þar mun hann rifja upp helstu lögin af ferli sínum, allt frá fyrsta laginu sem hann söng opinberlega, lögin með hljómsveit Ingimars Eydal og til laga sem hann hefur samið og sungið allt til dagsins í dag.

Hann hefur fengið valinkunna söngvara og hljóðfæraleikara til liðs við sig 

og skal þar fyrst nefna - Helenu Eyjólfsdóttur, 

en þau munu rifja upp nokkra dúetta og fleira.

Einnig syngja Þorvaldur sonur hans, Kristjana Stefáns, Gísli Magna og Alla Þorsteins. 

Þá munu Margret kona hans og Páll Magnússon líka taka lagið með honum.

Í hljómsveitinni verða: 

Gunnar Gunnarsson, píanó, hljómborð;Jón Rafnsson, bassi; Sigurður Flosason, sax, klarinett; Jón Elvar Hafsteinsson, gítar og Hannes Friðbjarnarson, trommur.

 

Sjáið endilega frábært viðtal Eddu Andrésardóttur frá árinu 1992 við þá félaga Ólaf Ragnarsson höfund textans "Á sjó" og Þorvald Halldórsson.

Slóðin þangað er: https://www.youtube.com/watch?v=XlAJ0mTVgp0

23.10.2014 14:20

Svolitlar vangaveltur um ljótan mat og flotta ketti



961. Því er líklega þannig farið hjá fleirum en mér að afgangarnir frá deginum áður rata gjarnan ofan í nestisboxið þegar haldið er til vinnu. Að sýna nýtni og aðhaldssemi í þeim efnum tel ég að sé mjög skynsamlegt burtséð frá efnahag, og að hafa miklu frekar og meira með lífsstíl og jákvæða innrætingu að gera en bein sparnaðarsjónarmið. Við bara hendum ekki mat.

Og þannig var það einmitt einn daginn í vikunni sem leið þegar ég hafði með mér afgang af pastarétti sem varð tilefni vanganeltna sem mig langar að deila með ykkur sem hingað kunna að rata.

Þegar þar kom að ég fékk minn hálftíma í mat á um það bil miðri vaktinni, var ég farinn að finn til svengdar og var þess vegna kannski svolítið stórstígur þegar ég gekk yfir á kaffistofuna okkar í Hamraborginni, skellti innihaldinu úr boxinu á disk og opnaði dyr örbylgjuofnsins. En á því augnabliki þegar fóðrið var á leið inn í kjarnorkuna, varð mér litið á það sem ég hugðist setja ofan í mig og staldraði við svolítið andartak, virti "kræsingarnar" fyrir mér og nokkrar undarlegar hugsanir flugu í gegn um hugann.



Það eru engar ýkjur að það hafi verið verulegur dagamunur á hve góðir vinir sambýlingarnir voru í lifanda lífi þrátt fyrir að þær mættu stundum ekki af hvor öðrum sjá, en þeir náðu báðir sautján mannára aldri sem telst vera ágætt þegar kettir eru annars vegar.


Fyrsta hugsunin var; skyldi ég hafa tekið kattamatinn í misgripum fyrir nesti dagsins? Nei, það getur tæpast verið því það eru liðin nokkur ár síðan heimiliskettirnir tveir hurfu á vit forfeðra sinna og mæðra og alla leið til andalands kattanna hvar sem það nú er. En ef svo hefði verið, hvað þá? Jú líklega væru þeir félagarnir þá akkúrat núna að skófla í sig samloku gerða úr Bónusbrauði, skinku, osti, sterku pepperoni, tómötum og súrum gúrkum. Og auðvitað með dásamlega sinnepinu sem fæst bara í Krónunni. - Namm.!

Kettirnir væru þá orðnir grænmetisætur og auk þess hallir undir sterkan mat

Neeeei, þeir voru það reyndar aldrei í lifanda lífi og verða það varla úr þessu og hættum nú að steypa svona.

En það er af þessari torkennilegu "slettu" á myndinni að segja að maður á ekki altaf að dæma eftir útlitinu, - hún var nefnilega (afsakið orðbragðið) alveg drullugóð.

09.10.2014 04:29

Nú leggjum við land undir dekk og fáum ORÐ í eyra



960. Fyrir nýliðna helgi sá ég fram á svolítla glufu í dagatalið þar sem ekki var gert ráð fyrir vaktafríi og ekkert benti til þess að mann vantaði á aukavakt hjá Kynnisferðum. Þetta kom mér allt að því skemmtilega óvænt því þriggja daga frí hefur ekki komið til síðan í vor ef frá eru taldar tvær vikur af sumarfríinu sem ég náði að berja út með mánaðar millibili og sex dagar þegar ég eiginlega laumaðist norður og fékk kollega til að hafa vaktaskipti við mig í tvo daga. Trixið virkaði því þegar ég átti eftir þá tveggja daga vaktafrí, var ég kominn norður þegar hringt var og ég beðinn um að taka aukavaktir þá daga.

Æ, æ, var sagt í símann og aftur æ, æ, þegar ég bað um tvo daga í viðbót af því sem ég ætti eftir af sumarfríinu. Það var samþykkt með svolitlum tregatón, en sá ágæti maður sem sér um að manna þau skörð sem myndast í skipuritinu vegna margvíslegra ástæðna eins og gengur, hefur fullan skilning á að þeir sem komnir eru svolítið til ára sinna þurfa að hvíla lúin bein annað slagið.

En það var reyndar alls ekki þetta sem ég ætlaði að minnast á að þessu sinni.



Hljómar 1966, Hljómar 1968, Hljómar 2003 og Hljómar 2004


Það var ekki haft mikið fyrir því að ferðbúast, enda lítil ástæða til að gera einfalda hluti flókna. Föt til skiptanna ofan í einn bónuspoka og vinnuföt í annan, svolítið nesti úti í búð á leiðinni út úr bænum og auðvitað eyrnafóðriðí geislaspilarann í bílnum. Að þessu sinni urðu hinir íslensku bítlar eða Hljómarnir frá Keflavík fyrir valinu. Fjórir diskar af fimm sem komu út undir merkjum sveitarinnar meðan hún starfaði, en einn sat eftir heima því satt best að segja finnst mér bara eitt lag skemmtilegt á honum. Það er að sjálfsögðu "Tasko tostada" eftir eðalrokkarann Rúnna Júll. Svo finnst mér heldur engan vegin ekki passa að Bjöggi hafi verið að troða sér í Hljómana þarna um árið. Hann er bara einhver allt önnur sort en frumkvöðlarnir, ef þannig mætti að orði komast og ætti þess vegna að halda sig þar sem hann fittar inn í félagsskapinn.

En það var reyndar alls ekki þetta sem ég ætlaði að minnast á að þessu sinni.



"ORÐ" þeirra Guðmundar, Róberts og félaga.


Aðal málið er að ég fór á tónleika fyrir norðan meðan ég staldraði þar við. Þeir voru haldnir í hinni glæsilegu Rauðku og þar stigu á pall góðir gestir ofan af Krók. Það er þó tæplega hægt að kalla alla þá sem þar komu fram gesti, því tveir þeirra eru bornir og barnfæddir Siglfirðingar. Guðmundur Ragnarsson og Róbert Óttarsson voru að gefa út geisladiskinn "Orð" þar sem Gummi semur öll lögin en Róbert syngur, og var það tilefni heimsóknar þeirra á heimaslóðirnar að þessu sinni. Full ástæða er til að nefna til sögunnar Fljótamanninn og kirkjuorganistann á Króknum, Rögnvald Valbersson sem er eins nálægt því að vera Siglfirðingur og hægt er að vera án þess að hann sé það með formlegum hætti.

En hljómsveitin var annars nokkuð fjölmenn og taldi alls níu manns, ákaflega vel spilandi og skilaði sínu með miklum sóma.

Þegar þar kom að halda skyldi suður fengu Hljómarnir að dúsa í hanskahólfinu, en diskur þeirra félaga var spilaður alla leiðina á suðvesturhornið, aftur og aftur og aftur og..

Róbert hefur fyllta og ákaflega þægilega rödd og það er eiginlega bráðfyndið hvað hann getur verið því sem næst óþekkjanlegur frá frænda sínum "Stubba" eða Kristbirni Bjarnasyni á köflum. Lögin hans Gumma falla vel að rödd Róberts eða er það kannski öfugt? Alla vega flísfalla þeir félagar saman í sköpun sinni á því sem fyrir eyru bar og mega vera stoltir af afurðinni. Þá má ekki gleyma að minnast á textana á disknum, en þar er bókstaflega hvergi veikan hlekk að finna.

Mínar mestu og bestu hamingjuóskir Guðmundur, Róbert og þið öll sem að málinu komu.

05.10.2014 09:51

Nokkur orð um flugvöllinn

Ljósmynd SPÓ.


959. Fyrr á árinu upplýsti Isavia að til standi að loka Siglufjarðarflugvelli ásamt flugvöllunum á Kaldármelum og Sprengisandi á árinu, en áður mun alls sjö flugvöllum hafa verið lokað frá árinu 2007.

Þeir sem fylgst hafa með umræðunni vegna flugvallarlokunarinnar, hafa eflaust tekið eftir að ekki eru allir fullkomlega sáttir við þær aðgerðir.

Isavia annast rekstur og uppbyggingu allra flugvalla á Íslandi og samkvæmt heimasíðu þess eru flugvellir og lendingarstaðir á landinu um fimmtíu talsins.

Friðþór Eydal talsmaður Isavia segir þetta gert vegna hagræðingar þar sem takmörkuðu fé sé ætlað til viðhalds og rekstrar flugvalla.

"Ríkisvaldið hefur kosið að veita frekar fé til að viðhalda áætlunarflugvöllum og sjúkraflugvöllum og Isavia gerir náttúrulega ekkert annað það sem ríkisvaldið felur félaginu í þessu efni," segir Friðþór ennfremur.


Talið er að lokunin geti haft neikvæð áhrif á ferðaþjónustu í bænum, en miklum fjármunum hefur verið varið í slíka uppbyggingu síðustu árin.

Orri Vigfússon og félagar sem eru að reisa 1.500 fermetra veiði og skíðahús í Fljótunum, hefur velt upp þeirri hugmynd að fá að yfirtaka völlinn og annast rekstur hans.

Athyglisverð hugmynd sem hlýtur að verða skoðuð vandlega.

Róbert Guðfinnsson sem stendur fyrir byggingu glæsihótels ásamt því að reka tvo verulega flotta veitingastaði, segir "skondið að fá þessa sendingu ofan í 17. júní ræðu forsætisráðherra þar sem hann hvatti til fjárfestinga og eflingu landsbyggðarinnar".

Góður punktur Róbert.


Árið 2008 kom upp talsvert umræða um að loka flugvellinum, en Kristján L. Möller þáverandi samgönguráðherra sagði að ekki stæði til að leggja niður Siglufjarðarflugvöll. Í ályktun Framsóknarfélaganna á Siglufirði var því einnig harðlega mótmælt að flugvöllurinn verði lagður niður því hann gegni mikilvægu öryggismáli fyrir íbúa Fjallabyggðar.


Eins og kom fram á siglo.is þ. 1. okt. sl., spurði Snæfríður Ingadóttir hjá sjónvarpsstöðinni N4 íbúa Fjallabyggðar út í lokun flugvallarins á Siglufirði og skiptust skoðanir svarenda alveg í tvö horn eftir því hvorum megin Héðinsfjarðar þeir bjuggu.

Sjá: http://www.n4.is/is/thaettir/file/flugvollur-a-siglo-tharf-hann-ad-vera-

 

                                    

Myndin var fengin úr safni Steingríms Kristinssonar, en þar má sjá flugvellina tvo í þeirri mynd sem þeir voru notaðir um og eftir miðja síðustu öld.


Nú þegar lokunin er komin til framkvæmda hittir svolítið einkennilega á, - mér liggur kannski frekar við að segja óskemmtilega á, því að í ár hefði verið full ástæða til að minnast "afmælis" flugvallarins og einnig tímamóta í flugsögu Siglufjarðar.

Laust fyrir kl. 15 laugardaginn 18. September 1954 lenti tveggja sæta flugvél á túninu sunnan við Hól. Þetta mun vera hafa verið fyrsta landflugvélin sem lenti á Siglufirði ef frá er talin bandarísk herþyrla sem lenti á íþróttavellinum 1952

Árið 1984 var flugvöllurinn lengdur úr 700 í 1100 metra. Skútuánni var þá veitt nýjan farveg og neðri hluta Ráeyrar lækkaður verulega. Þetta var því talsverð framkvæmd.



Ljósmynd Steingrímur


Á árinu 1965 var byrjað að dæla sandi í nýtt flugvarllarstæði neðst í landi Saurbæjar og ári síðar var nýr flugvöllur tekinn í notkun.

Sá viðburður átti sér þar stað að flugvél af gerðinni Douglas DC3 Dakota eða "Þristur" eins og slíkar velar eru oftast nefndar, lenti á hinum nýja velli og mun lendingin hafa tekist með ágætum.

Fyrir þann tíma hafði stutt flugbraut á Ráeyri sinnt þeim þörfum bæjarbúa sem tengdust samgöngum í lofti. Aðeins litlar tveggja til fjögurra sæta flugvélar gátu lent þar og hún hafði þá sérstöðu að vera vera sú eina á landinu þar sem ekki sást milli enda vallarins.

Sjá: http://157.157.96.74/gamli/morgunbl-6711.htm

Heimildir: Mbl.is, Siglfirðingur, Norðanfari, Rúv.is, sksiglo.is, siglo.is, Siglfirskur annáll / Þ. Ragnar Jónasson.

03.10.2014 09:56

Fyrir ofan eða neðan mynd?

958. Í fyrradag leit ég sem oftar inn á siglo.is og sá þar m.a. frásögn Finns Yngva um heimsókn í kirkjuskólann þar sem viðfangsefnið var sköpun heimsins og alls þess sem honum fylgir og fylgja ber. Því var auðvitað einnig minnst á þann hluta sköpunarverksins sem lýtur að tilurð mannsins í heildarmyndinni.

Sjá http://www.siglo.is/is/frettir/skopun-heimsins-raedd-i-sunnudagsskolanum


Ég "skrollaði" niður síðuna og skoðaði myndirnar hverja af annarri ásamt meðfylgjandi texta, en nam að lokum staðar við neðstu myndina þar sem ég ruglaðist aðeins í ríminu.

Ég hafði skömmu áður verið að kíkja inn á síðu sem haldið er úti af góðum dreng að vestan, en hann hefur þann háttinn á að textinn sem á við myndirnar er alltaf staðsettur fyrir ofan þær. Sjálfur hef ég lagt í vana minn að hafa textann undir myndinni.

Eitthvað gerði það að verkum að ég staldraði við í lestrinum, hrukkaði ennið og velti fyrir mér hvort ætti betur við í þessu tilfelli.



Myndin er fengin "að láni" á siglo.is og hugmyndinni er velt upp í fullvissu um að hlutaðeigendur hafi húmor fyrir pælingunni.


Fyrir ofan myndina stóð "Á sjöunda degi skapaði guð manninn í sinni mynd."

Getur það verið hugsaði ég með mér. Skyldi guð hafa litið svona út?

Þær myndir sem ég hef séð af honum sýna miklu eldri mann með lítið hár en mikið grátt skegg og svipar mun miklu meira til sr. Sigurðar en Hrólfs.

En kannski leit guð svona út á sínum yngri árum. Hvað veit ég sosum?

En fyrir neðan myndina stóð svo "Sumir voru mjög ánægðir að heyra af vöfflunum sem biðu á kirkjuloftinu." Kannski sá myndatexti falli betur að þankagangi þess sem er í forgrunni myndarinnar. - Hver veit?

29.09.2014 17:32

Myglusveppur og veggjatítlur


Hér má sjá dæmi um myglusvepp sem færðist allur í aukana eftir að flæddi í íbúðinni.

Myndin er fengin af internetinu.


957. Ásta Guðjónsdótter er ein þeirra ólánsömu íbúðareigenda sem hafa orðið illa úti vegna myglusvepps í eign sinni sem er í Álfheimunum í Reykjavík. En hún er greinilega mikil baráttukona, því í a.m.k. eitt og hálft ár hefur saga hennar af viðureigninni við vágestinn og afleiðingar þeirrar baráttu birst í ýmsum miðlum og hún hefur virst óþreytandi við að halda uppi umræðunni og um leið merki þeirra sem eiga svo sannarlega undir högg að sækja hjá löggjafanum.


Eftirfarandi er tekið af vefnum hun.is 13. mars. 2013

Myglusveppir finnast reglulega í húsum á Íslandi. Það er ekkert nýtt af nálinni en fórnarlömb myglusveppsins hafa verið að stíga fram hægt og rólega og segja sína sögu. Á Facebook síðu sem er stuðningssíða fyrir fórnarlömb myglusvepps getum við fundið myndir sem fórnarlömb hafa deilt af líkama sínum og áhrif myglusvepps á líkamsstarfsemi okkar. Ásta Guðjónsdóttir lenti illa í því og fjölskylda hennar hefur þurft að ganga í gegnum hræðileg veikindi af völdum myglusvepps.


Fáeinum dögum síðar eða þ. 20. mars 2013 var talað við hana á Bylgjunni og á slóðinni http://www.visir.is/section/MEDIA98&fileid=CLP17604 má heyra viðtalið sem er vægast sagt mjög athyglisvert.


Í viðtali við Mbl. þ. 23. mars sagði Ásta frá því að fjölskyldan væri að flytja út um helgina. Þau hefðu áður flutt út úr svefnherberginu og hreiðrað um sig í stofunni, en nú væru þau að yfirgefa eign sína vegna þess hve heilsu þeirra færi hrakandi vegna myglusveppsins. Hún sagðist hafa farið með born sín tvö til læknis sem ráðlagðu þeim að flytja út hið snarasta.

Fjórar íbúðir eru í húsinu og hefur mygla greinst í tveimur þeirra, en þó mun meira í íbúð Ástu. Samanlagt er eignarhluti þeirra 48% sem dugir ekki til þess að ráðist verði í endurbætur því eigendur henna tveggja íbúðanna standa gegn þeim.


Nýverið bauð Ásta þingmönnum í heimsókn til að skoða aðstæður og í framhaldinu fjallaði morgunútvarp RUV um mál Ástu og óhætt er að segja að það hefi verið heldur óskemmtilegar reynslusögur sem hlustendur fengu að heyra.

Ásta segir að allt hafi verið frá þeim tekið, hjónin séu skilin og eigi ekkert. Hún vill að lögum um fjöleignarhús verði breytt og í þeim tekið tillit til tjóns af völdum myglusvepps. Hún bauð öllum þingheimi í heimsókn í gær til að sýna þeim ástand íbúðarinnar. Einungis einn þingmaður þekktist boð Ástu.

Kristján Möller alþingismaður var fyrsti flutningsmaður á þingsályktunartillögu um endurskoðun laga með tilliti til myglusvepps sem samþykkt var í vor og í framhaldi var skipaður starfshópur. Kristján kvaðst ekki hafa komist til Ástu því hann hafi verið á fundi austur á landi.

Hann segir að starfshópurinn verði auðvitað að fjalla um þetta mál og það í heild sinni hann hafi alltaf litið svo á að út úr starfshópsvinnunni komi nokkurs konar bandormur. 

Starfshópurinn á að skila niðurstöðum fyrir 1. janúar".



Dæmi um ofnæmisviðbrögð vegna myglusvepps. 

Myndin er fengin af internetinu.


Útvarp SAGA fjallaði einnig um málið þ. 24. september s.l. svo og einnig fjölmargir aðrir fjölmiðlar af ýmsu tagi sem of langt mál væri upp að telja. En Ásta segir svo frá hvernig stoðkerfis og ofnæmisviðbrögð vegna raka og myglu hafa lýst sér hjá hfenni og fjölskyldu hennar:

"Hárlos, mikil flasa, hvarmabólga, þurrkur í augum, sjóntruflanir, þreyta í augum, ljósnæmi, hósti, slímhimna í augum bólgin, stíflur í nefi, blóðnasir, varaþurrkur, öndunarerfiðleikar, hnerri, hæsi, suð í eyrum, neglur þurrar og brotna, óbærilegur sviti, hlandlykt af svita, höfuðþyngsli, hellur, bólgur í öllum líkamanum, húð þurr, siggsöfnun undir iljum, hitasveiflur,ítrekaðar strepptó sýkingar í hálsi og húð, doði í höndum, fótum og höfði, minnistap/minnisleysi, síþreyta, ógleði, uppþemba, þvagblöðruvandamál, hægðarvandamál, nýrnasteinar, hiti og sviti í höndum og fótum, útbrot, sár og marblettir birtast uppúr þurru, húð flagnar af höndum og fótum, sársauki í tánöglum, þrekleysi, þorsti, jafnvægisskyn truflast, ofsakvíði, taugakippir og krampar í fótum.

Ásta greindist einnig nýverið með góðkynja æxli á lifrinni og í legi. Á síðunni má sjá ýmsar myndir af viðbrögðum líkama fólks og þau virðast vera svipuð. Myglusveppur er alvarlegt heilsufarsvandamál og það leggur heilsu fólks í mikla hættu".


En eins og kom fram hér að ofan var sagt frá því í morgunútvarpi RÚV. að undirbúningi þingsályktunartillögu um endurskoðun laga sem tekur á myglusvepp í íbúðarhúsum og skipun starfshóps vegna þeirra, en þar er Kristján Möller fyrsti flutningsmaður. En þar sem um er að ræða þingsályktunartillögu sem stjórnarandstæðingur fer fyrir en ekki t.d. frumvarp stjórnarflokkanna, er líklega ekki við því að búast að málið hljóti það brautargengi sem það á fyllilega skilið en við verðum nú samt að vona það besta.


En mál sem þessi eru mun fleiri og mér varð hugsað til annarts vágests sem má telja á margan hátt sambærilegan þegar það er skoðað hve miklum og afgerandi skaða hann hefur oft valdið svo og varnar og úrræðaleysi húseigenda þegar kemur að réttarstöðu þeirra sem virðist engin vera. Þarna er ég að tala um Veggjatítluna sem hefur margoft lagt efnahag og líf fólks í rúst. Það er nefnilega alveg jafn skelfilegt og í sjálfu sér enginn grundvallarmunur á að missa aleiguna vegna veggjatítlna og myglusvepps.


 

Götin sem lirfur títlunnar skilja eftir líkjast helst fínum naglaförum. Lirfan lifir á viði og étur sig í gegnum hann, en hún geti verið mörg ár í viðnum. Í gömlum húsum þar sem rakaskemmdir eru, líður veggjatítlum best. Veggjatítlur geta flogið og ekki er hægt að útiloka að kvikindin geti borist milli húsa.


Ég veit ekki til þess að hægt sé að tryggja sig gegn tjóni hjá tryggingafélögunum sem veggjatítlan veldur og held að þar á bæ sé minni en enginn vilji til að bæta þar úr. Þeir eigendur húsa sem fá þessa óboðnu gesti inn til sín, hafa því í einhverjum tilfellum á endanum þannig staðið uppi með ónýta eða þá stórskemmda og undantekningalítið verðlausa eign.

Veggjatítlur virðast vera vaxandi vandamál í gömlum húsum hérlendis. Þær finnast æ oftar í gömlu borgarhverfunum 101, 105 og 107, einnig hefur þeirra orðið nokkuð vart víða á landsbyggðinni s.s. í Vestmannaeyjum, á Siglufirði og í Hafnarfirði.

Lítið eða ekkert regluverk virðist vera til um afgreiðslu eða aðstoð til handa ólánsömum húseigendum vegna slíkra mála. Menn hafa leitað til sveitarfélaga, en þar hefur yfirleitt litla hjálp verið að fá og eitt dæmi veit ég um svolítinn styrk frá Bjargráðasjóði frá árinu 1999.

Ljóst er að ekkert minni þörf er að taka á skordýraplágunni en sveppavandamálinu og mér flaug í hug hvort a.m.k. þessi tvö mál ættu ekki ágæta samleið við slíka endurskoðun laganna sem gæti þá vonandi leitt okkur í átt til aukinnar velferðar og samtryggingar fólksins í landinu.



Húsið að Hverfisgötu 41 í Hafnarfirði sem títlurnar hámuðu í sig. Sjá athyglisverða grein vegna málsins. http://www.frettatiminn.is/frettir/misstu_allt_og_segjast_svikin/


Fréttatíminn sagði á sínum tíma frá veggjatítlum sem hreiðruðu um sig í öðrum helmingi húss í Hafnarfirði, en þar bjó einstæð móðir og þrír synir hennar. Bærinn greip inn í málið, reif innviðina í ársbyrjun 2009 sem varð til þess að eigandi heila helmingsins sat uppi með það að óeinangraður milliveggur íbúðanna var orðinn að útvegg og híbýlin óíbúðarhæf. Íbúðin hefur nú staðið auð í þrjú ár. Fjölskylda konunnar flosnaði upp þegar húsið var rifið og konan missti húsið á uppboði. Það mun síðan hafa endað á áramótabrennu Hauka 

23.09.2014 14:53

Hafliði SI - sá hinn fyrri



956. Í ár eru liðin hundrað ár frá því að Hafliði hinn fyrri kom í bæinn, en frá því segir í blaðinu NORÐURLAND þ. 23. maí 1914. Splunkunýtt glæsifley sem Helgi Hafliðason kaupmaður og útgerðarmaður lét byggja af miklum stórhug og myndarskap.

 


Hafliði hreppstjóri


Báturinn bar nafn mektarmannsins Hafliða hreppstjóra föður Helga, en það mun síðutogarinn Hafliði einnig hafa gert sem kom í Siglufjarðar nokkrum áratugum síðar. Því miður fann ég hvergi mynd af hinu glæsilega þilskipi þrátt fyrir talsverða leit, en fróðlegt væri að vita hvort hana er einhvers staðar að finna.

 


Helgi Hafliðason.


Þegar Hafliði lést árið 1917 var Helgi kosinn í hreppsnefnd í hans föður síns og má lesa í blaðinu FRAM að hann hafi þar notið verulegs stuðnings siglfirskra kvenna. Í sömu grein er einnig nefnt að mikils megi vænta af slíkum dugnaðarmanni.

Verslun Helga Hafliðasonar var í húsi númer 8 við Aðalgötu, en þar brann um 1930. Gert var við húsið og eftir það höfðu þeir Jón skóari og Halldór læknir aðstöðu þar árum saman. Þegar Kiwanismenn keyptu neðri hæðina, rifu þeir innan úr henni og gerðu hana upp, sáust vel merki brunans í timburverkinu. Og fyrir þá sem ekki átta sig á hver maðurinn var, má geta þess að hann var afi Sigurðar Hafliðasonar fyrrverandi útibússtjóra Íslandsbanka.

18.09.2014 05:04

Flækingsgrey á faraldsfæti



955. Meðan bærinn sefur gerist margt undarlegt sem enginn sér.

(Eða nánast enginn).

Ég sendi þessa mynd til góðra drengja sem ég þekki á heimaslóðum, en þeir sýndu svo aftur tveim ungum mönnum myndina. Þeir síðarnefndu könnuðust alls ekki við að hafa rekist á þessa náunga á þessum slóðum þrátt fyrir að þeir væru mikið á ferðinni í miðbænum á ýmsum tímum og töldu að þessar "mannaferðir" þyrftu frekari athugunar við. Það fylgdi reyndar sögunni að þeim hafi eiginlega ekkert litist á þessa ferðalanga röltandi um miðja Aðalgötu bæjarins að næturlagi og þrátt fyrir tímasetninguna væri það líka undarlegt hve fáir hefði orðið varir við þá.

Allt var þetta mál hið grunsamlegasta að þeirra mati.

Nafn:

Leó R. Ólason

Staðsetning:

Ýmist í Hafnarfirði eða á Siglufirði
Flettingar í dag: 3
Gestir í dag: 3
Flettingar í gær: 931
Gestir í gær: 43
Samtals flettingar: 1186487
Samtals gestir: 231414
Tölur uppfærðar: 21.12.2014 00:04:28
clockhere

Tenglar